دموکراسی ظاهری | 17/بهمن/96

پیش نوشت : یک سری عبارت ها هستند که تامل در آن ها و نوشتن و صحبت در مورد آن ها نیاز به زمان دارد ، باید در وجود خودت هضم شان کنی ، مزه مزه کنی تا متصل شود به ترواشات ذهنی ات ... عبارت دموکراسی ظاهری هم برای من از همین دست عبارات است . برای همین تصمیم دارم به صورت ادامه دار ستونی را برایش در نظر بگیرم و عمیق تر بکاومش .

دموکراسی ظاهری ! چیزی که بعد از سقوط اتحاد جماهیر شوروی پدیدار شد و مرتبا افزایش یافت . گفته میشود که آزادی یک ارزش جهان شمول است و یکی از مولفه های اساسی حکومت هایی که به حقوق بشر احترام می گذارند.

وقتی به عبارت دموکراسی ظاهری فکر میکنم بلافاصله واژه ی فیک در ذهنم تداعی می شود . واژه ای که این روز ها کمتر کسی هست که به گوشش نخورده باشد ! از زمانی که جنس تقلبی جای خودش را در بین مردم باز کرد ، کسی دلش میخواست لباس مارکدار به تن کند انواع و اقسام وسائل مارکدار را داشته باشد و از برند های معروف استفاده کند و نمی توانست ! پول جیبش و وسع مالی اش یارای خرید را نداشت اکنون این فرصت را پیدا کرده است که نمونه ی تقلبی آن را خریداری کند . یک حس دل خوشی تصنعی و یک فریب تلخ از یک خرید که آن نداشتن اش ارضا شود ...

فکر می کنم در خصوص دموکراسی ظاهری هم با همین فریب تلخ روبه رو هستیم ... چطور می شود که به همه چیز یک دستی می کشیم و ظاهرش را بزک می کنیم و می گوییم از هیچی که بهتر است ... کم کم باورش می کنیم و اصل می پنداریم اش !بنظر می رسد اینجاست که مشکل آغاز می شود ... چیزی که نیست و اصرار میکنی هست ... دموکراسی !