چطور باید دختر کوچولو هایمان را یک شخصیت زن آگاه و روشن بین تربیت کنیم ؟

نگاهی بر کتاب مانیفست یک فمنیست در پانزده پیشنهاد در خلال جامعه ی خودمان ( ایران)

پیش نوشت : این یک تمرین برای مطالعه و نوشتن در زمینه هایی ست که در آن دغدغه مند هستم ، پس در آن چیزی را تایید و تکذیب محض نخواهم کرد و تنها سلسله نوشته ها خوانش هایی ست که شاید یک روز غنی تر و پر بار تر گردد و دراختیار تمام زنان سرزمینم قرار گیرد.سطور آبی نگاه من از نوشته های کتاب و جامعه و زندگی ام هست .

مقدمه ی نویسنده :

وقتی چند سال پیش یکی از دوستان دوران کودکی ام که حالا بانویی زیبا و قوی شده بود از من پرسید که چطور باید دختر کوچولویش را یک فمینیست بار بیاورد ، اولین چیزی که به ذهنم رسید ، این بود که خودم هم نمی دانم . به نظرم سوال سختی بود . اما من سخنرانی های زیادی در مورد فمینیسم انجام داده بودم و شاید همین موجب شده بود که او چنین سوال سختی را از من به اصطلاح کارشناس بپرسد . علاوه بر این ، سال های سال تجربه کمک در بزرگ کردن بچه های دوستان و فامیل داشتم ، حتی مدتی به عنوان پرستار کودک کار کرده و خواهرزاده ها و برادرزاده هایم را هم خودم بزرگ کرده بودم . دیده ها و شنیده های زیادی داشتم و بیش از هر چیز در این مورد اندیشیده بودم .

در همین ابتدای کتاب خود واژه ی فمینیست چیزی هست که ذهن من را به خود مشغول می کند . چرا که در جامعه ی ما یعنی ایران نه تنها دید خوبی به این موضوع نیست بلکه همواره حتی از جانب خود زنان نیز این موضوع مورد انتقاد قرار گرفته است و پس زده شده ... لذا من فکر می کنم به دور از جزییات عقاید اشخاصی که خود را فمینیست می نامند در دنیای امروز که به سرعت در حال پیشرفت و تغییر بوده و زنان نیز در این روند نقش گسترده ای ایفا می نمایند باید بیشتر بر روی آگاهی زن تمرکز کرد و شاید بتوان یک معادل برای موضوع فمینیست ( نه در جزییات عقایدشان ) در حالت کلی موضوع زن آگاهی باشد ... و از بحث های خیلی خوب و مهم هر خانم دغدغه مندی این باشد که در جامعه ای که حتی خود زن بنا به دلایل متعدد ساختار ذهنی و روانی و نه صرفا بخاطر سنت ها ، ترجیح می دهد پسری را در دامان خود پرورانده و به این جهان تقدیم کند ! تا این که دختری شبیه جنس خودش را پرورش دهد ، آگاهی از چگونگی رفتار و آنچه حقوق یک زن به عنوان یک انسان شناخته می شود مساله ای بسیار حائز اهمیت است . و شاید بتوان این گونه پرسش را مطرح کنیم : چطور باید دختر کوچولو هایمان را یک شخصیت زن آگاه و روشن بین تربیت کنیم ؟

در پاسخ به پیشنهاد دوستم ؛ تصمیم گرفتم برایش نامه ای بنویسم و امیدوار بودم این نامه صادقانه و عملی باشد و بتواند به عنوان نقشه ی راهی برای تفکر فمینیستی کارآمد از آب درآید . این کتاب نسخه ای از همان نامه است که البته برخی جزئیات آن را تغییر داده ام .

اکنون که خود ، مادر دختر بچه ای دوست داشتنی هستم ، می دانم که تا وقتی خودت وسط گود نباشی ، دادن توصیه هایی برای بزرگ کردن دختر بچه ها ساده ترین کار است . هنوز فکر می کنم از لحاظ اخلاقی ضروری است که گفت و گویی صادقانه درباره ی پرورش متفاوت کودکان داشته باشیم و ساعت ها بحث کنیم که چطور می توان دنیایی عادلانه تر برای زنان و مردان خلق کرد .

شاید همین گونه باشد که تا مادر نشوی و مستقیما درگیر مساله ی تربیت فرزند نباشی بتوانی توصیه هایی هر چند خوب را برای تربیت عنوان کنی ... منتها این مورد که وارد گود شوی و با سختی کار مواجه شوی با نوع برخورد کودک ات و همین طور برخورد و اعمال نظر های فراوان اطرافیان کار اندکی سخت می شود ! چرا که همیشه عمل کردن یک موضوع متفاوتی از مباحث تئوری بوده است . اما چیزی که وجود دارد بیشتر از هر مساله ای خود مادر و حتی مادر آینده ! مهم است که بر روی شخصیت خود آنچان کار کند که در هر زمان آمادگی پرورش و رفتار درست با فرزند خودش را داشته باشد .

دوستم در جواب نامه من نوشت که به توصیه هایم عمل می کند و وقتی خودم یک بار دیگر از دید یک مادر نامه ام را خواندم ، مصمم شدم تمام توصیه های آن را به کار گیرم .

آیجیوله عزیزم

چه نام زیبا و باشکوهی برای دخترت انتخاب کرده ای ! دختر بسیار زیباست . فقط یک هفته دارد ، اما در این سن کم هم نسبت به دنیای پیرامونش کنجکاو است . چه کار عظیمی انجام داده ای ! انسانی را به این دنیا دعوت کرده ای . تبریک ، کمترین کاری ست که می توان انجام داد .

یادداشت تو مرا به گریه واداشت ؛ می دانی که خیلی وقت ها احساساتی می شوم . بدان که خودم را جای تو گذاشتم و بسیار جدی به این فکر کردم که چطور می توانی دخترت را زنی فمینیست با بیاوری ، و زمانی منظورت را درک کردم که دانستم خیلی وقت ها برای شرایط مختلف پاسخ فمینیستی ندارم . همینیسم برای من همیشه بسته به شرایط تعریف شده است . اصل یا قانون از پیش تعیین شده ای برای آن در ذهنم دارم به کارگیری دو ابزار فمینیستی است که آن ها را به عنوان نقطه شروع برایت بازگو می کنم .

اولین ابزار اساس فکری توست ؛ همان باور محکم و تغییر ناپذیری که همه ی تصمیمات خود را با آن آغاز میکنی . اساس فکری تو چیست ؟ یک اساس فکری فمینیستی می گوید : «من مهم هستم ، من نیز به اندازه ی مردان ارزشمندم و این ارزشمندی تابع زمان و مکان و اگر و اما نیست . من نیز به همان اندازه مهم هستم.»

ابزار دوم یک سوال است : « آیا می توانی گزینه را برعکس کنی و همان نتیجه را بگیری ؟» برای مثال : بسیاری از مردم بر این باورند که پاسخ فمینیستی یک زن به ناباروری شوهرش باید این باشد که او را ترک کند . در حالی که من فکر می کنم ماندن نیز انتخابی فمینیستی است ، ولی به موقعیت بستگی دارد . اگر همسرتان با زن دیگری بخوابد و شما او را ببخشید ، آیا او نیز در شرایط یکسان شما را می بخشد ؟ اگر پاسخ مثبت است ، پس گزینه ی بخشیدن او می تواند انتخابی فمینیستی باشد ، چرا که نابرابری حقوق زن و مرد در آن نقشی ندارد.

متاسفانه واقعیت بیشتر ازدواج ها این است که پاسخ این سوال اغلب منفی است و دلیل آن نیز ، نابرابری جنسیتی است . این ایده ی مسخره که مردان ، مرد هستند به این معنا ست که استانداردهای جامعه برای مردان آسان تر است .

توصیه هایی برای بزرگ کردن دخترت دارم ، اما به یاد داشته باش که ممکن است تمام کارهایی که گفته ام را انجام دهی و باز هم به نتیجه ی دلخواهت نرسی ؛ زیرا گاه زندگی باب میل خودش پیش می رود . آنچه اهمیت دارد این است که تو تلاشت را بکنی و همیشه و پیش از هر چیزی به غرایز و استعدادهایت ایمان داشته باشی ، زیرا عشق تو به فرزندت ، هدایتگر مسیرت خواهد شد .

وقتی به گفت و گوی روزمره ی خودم با افراد توجه می کنم در دید مردان و بسیار از زنان ، زن باید نمادی بر استواری و صبر در زندگی باشد ، اصطلاحی به اسم سنگ زیر را برای زن به کار می برند که زن باید همواره سنگ زیر باشد تا بنا استحکام داشته باشد ... این که زن را عنصری حیاتی برای رشد و استحکام زندگی ببینیم ابدا چیز بدی نیست ... منتها مشکل اینجاست که همین زن را چگونه با او برخورد کنیم تا در استحکام زندگی برایمان نقش زنانگی خودش را به خوبی ایفا کند ؟ این را باید همیشه توجه داشته باشیم که زن از لحاظ روحی بسیار آسیب پذیر است ولی به این معنا نیست که ما روح او را نادیده گرفته و در تمام موارد مسئولیت او را دو چندان نسبت به مرد در نظر بگیریم ... چرا که اون عنصر اصلی بنیاد خانواده است ! فکر میکنم برابری زن و مرد یک موضوعی نیست که بتوان خط کش گذاشت و سانت و متر انجام دادو گفت اینجا دوسانت و آنجا ده سانت زن از مرد کم دارد ! خیر ... برابر یعنی زدودن همین افکار نادرست که این قدرت را به مرد می دهد که هر گونه دلش خواست رفتار کند و زن را در موضع نا برابر قرار دهد ... این روز ها زیاد می شنوم که کاش انقدر که عرصه ی فعالیت در زمینه ی حقوق زنان باز شده کمی هم به مردان توجه می شد !! جالب است هنوز مردانی پیدا می شوند که حقوق خود را نا برابر می دانند و خواهان حق بالاتری هستند . بسیار می شنوم که زنی که حق برابر می خواهد پس چرا سریع مطالبه ی مهریه و نفقه دارد !؟ در این موارد حق نابرابر نیست ... ! احساس می کنم ما حتی در قشر تحصیل کرده و حتی قشری که تجربه ی تمام عیار برخورد با مسائل مربوط به حقوق زن و مرد را داشته اند هنوز که هنوز است معنای دقیق برابری حقوق زنان و مردان را درک نکرده ایم ... خیلی جالب است که تمام المان های یک مرد موفق را در نظر می گیریم و میخواهیم به آن ها برسیم ... تمام ویژگی های خوب یک مرد و آزادی عمل هایش را در نظر می گیریم و تلاش می کنیم تا به آن جایگاه برسیم ... من این طور حس میکنم که زن بودن دارای ویژگی و خصایصی ست متمایز از مرد و زیست زنانه و مردانه کاملا متفاوت است ... و انتظار هم پوشانی 100 درصدی فکر عبثی خواهد بود ... اما خب یک سری مسائل هست مثل همین حق تماشای فوتبال و ورود به ورزشگاه در کشور خودمان . اینجا با نقض حقوق شهروندی به صورت کاملا آشکار رو به رو هستیم جایی که زیست زنانه را توجیحی کرده اند برای ممانعت او از دیدن یک ورزش بسیار محبوب و مردمی ...

________________

پ.ن :

کانال تلگرام(( کلینیک ارائه خدمات حقوقی لیلی)) در خدمت شما بانوان گرامی .

کانال تفکرات روی کاغذ