
کارول . اس . پیرسون در کتاب "نقشه ی راه" خودش توصیفی از قهرمان و سفر قهرمانی داره که بسیار متفاوت از اون چیزی هست که ما سال ها با شنیدن واژه ی قهرمان واسه مون تداعی میشه . اون میگه هر کسی قهرمان سفر زندگی خودش هست و قهرمانی یک چیز مسری ست ...
در جایی از کتاب می خونیم :
"جایی که تو امروز هستی ، مرحله ای از سفر زندگی تو است و این چیزی نیست که همیشه در آن خواهی بود . تو چیزی که به نظر می رسی نیستی . تو یک قهرمان در سفر قهرمانی هستی . "
و من فکر میکنم "پذیرش رنج" از اساسی ترین ملزومات سفر قهرمانی هر فردی ست . که باید به اون نگاه ویژه داشته باشه ... باید این رنج رو به مثابه ی یک تکه سنگ بزرگ در نظر بگیره که تراشیدن و صیقل دادن اون هویت اصلی و درونی من انسان رو آشکار میکنه و اون آفرینش زیباییِ حاصل از این پیکر تراشی و این ظرافت می شه اون چیزی که انسان به نام شادی تمام دوران زندگی ش رو در جست و جوی اون سپری میکنه و گاه به خطا میره و گاه ناامید میشه و دست از تلاش می کشه ... و گاه بهش میرسه و لذت رو تجربه می کنه .
این ابزار یعنی پذیرش رنج به راحتی به دست نمیاد شجاعت و صبوری زیادی رو لازم داره ... ولی خوبی ماجرا اینجاست که این سفر برای همه هست ، فقط باید قدم گذاشت و حرکت کرد ... و با هیجانات و تجربه های غیر قابل پیش بینی همراه شد .
___________________
مثل همیشه مشتاقانه و با کمال میل در مساعدت حقوقی و قضایی به شما بزرگواران ( به ویژه کودکان و زنان سرزمینم) آماده به خدمت هستم .